24-04-08

foto's

Hola!!

Even melden dat ik een nieuwe fotosite heb: http://picasaweb.google.es/jolijnverhaegen.

Er staan nu nog niet veel foto's op, maar zodra ik het kabeltje van m'n fototoestel terug heb gevonden, zet ik er meer foto's op...

 Un gran beso

Justin Pilamunga

05:08 Gepost door jolijn in Algemeen | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

14-04-08

 

 Hola 

 

Sorry dat het weer maar eens zo lang geleden is! De afgelopen maanden heb ik het volgende meegemaakt: 

 

Ik ben juist terug van een weekje Quito. Daar woont Bieke = Belgische uitwisselingsstudente. Samen hebben we dé toerist uitgehangen, je weet wel: een museum, een kerk, het historisch centrum,… bezoeken. We zijn naar Pululahua geweest, dat is een dorpje in de krater van een vulkaan. We zijn naar het concert van Tété geweest, naar Otavalo (= grootste markt van Ecuador), we zijn naar het dorpje Mindo gegaan. Daar zijn we gaan zwemmen in rivieren en sprongen we van een rots van 13 meter en ik ben recht op men achterwerk gevallen (TYPISCH!!). Quito was ongeloofelijk

leuk!  

 

Bieke is ook een week naar Riobamba gekomen. We zijn toen naar de berg Chimborazo gegaan. Daar ligt heel veel sneeuw op …Het kind in mij kwam weer helemaal naar boven: sneeuwballen gooien, een sneeuwman maken, met plastieke zakken naar beneden schuiven,… We zijn met mountenbikes naar beneden gegaan.

 

  Met de uitwisselingsstudenten zijn we naar de kust geweest. Het was vooral een weekje rondhangen met vrienden aan kust. De stranden hier zijn zalig en de golven zoooo gigantisch! Uiteraard hebben we ook andere dingens gedaan  dan in de zee gezwommen. Zo zijn we gaan snorkelen en ik heb super mooie vissen gezien. We zijn naar la frailles gegaan, dat staat bekend om één van de mooiste stranden van Zuid-Amerika te zijn. We zijn er naar boven geklommen, naar zo’n uitzichtspunt. Het pad om naar boven te gaan was vol met modder. En een hoopje vrienden bij elkaar en modder daar komt zoizo een moddergevecht van!  

 

Met een aantal uitwisselingsstudenten zijn we naar Cotocachi geweest. Dat is een krater van een vulkaan die gevuld is met water. We hebben er ‘bootjegevaren’. We zijn naar Mitad del mundo ( letterlijk:midden van de wereld) geweest. Dat is het punt waar de evenaar ‘doorgaat’. 

 

In februari was het carnaval...Enorm leuk!Carnaval vieren ze hier door met water, bloem,eieren,… te gooien. 2 weken lang kon je niet over straat lopen zonder dat je bekogeld werd met waterballonen. Elke dag kwam ik kleddernat thuis. En op carnaval zelf was het echt één zotterij. Mijn gezicht en kleren waren helemaal paars en mijn haar stond stijf van de bloem en de eieren. Ik heb meegedanst in een defile met carnaval. Een defile met allemaal praalwagens gevolgd door dansende mensen. Ik was een van die dansende mensen en onze outfit was genial: ne pluimenbos op ons hoofd en een kleedje met glitters op. 

 

Met Fanny ben  ik een berg gaan beklimmen of beter gezegd we hebben een poging gedaan tot het beklimmen van de berg. We hebben eerst een hele dag gewandeld dan hebben we ergens onze tenten opgezet. Om 7 uur ‘ s avonds zijn we al gaan slapen om om 3 uur ‘snachts op te staan. Ons doel was: de top te bereiken. We zijn wel heel hoog geraakt maar de top hebben we niet bereikt. Reden: onze conditie en ik was hoogte ziek want we zaten al op meer dan 5000 meter.  

 

Zo dat waren de tofste dingen die ik afgelopen maanden heb gedaan. Voor de rest hang ik hier de Riobambeña uit. Op school blijf ik me vervelen, in de namiddagen ga ik weg met vrienden of ga ik naar de salsales. Het blijft hier nog steeds streng maar daar ben ik ondertussen al aan gewoon. Alles went, zelfs elke dag rijst moeten eten. Ik zie er wel enorm hard naar uit om terug naar belgie te gaan, want het is hier zeker niet allemaal rozegeur en manneschijn. 6 Juli ben ik daar . Ik zie er heel hard naar uit om jullie terug te zien. Dus tot 6 juli! 

 

Besos!

04:28 Gepost door jolijn in Algemeen | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook |

04-01-08

ja ik leef nog

 

Deseo a todos un feliz navidad y un prospero año nuevo lleno De Alegría, Prosperidad, Amor,... pero más que nada felicidad!!! Int Vloams: een zalig kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar!

 

"5 minuten is gelijk aan 1 uur"... zeer toepasselijk voor de ecuadorianen; die zijn bijna altijd te laat, zeggen veel maar doen weinig, ... En ik vrees dat ik op dat vlak al helemaal ecuadoriaans ben (of misschien ben ik  gewoon een beetje lui) want ik heb al meer dan 2 maanden niets meer op men blog geschreven Een schande, ik weet het. Maar nu dus, na heel veel 5 minuten, een extra lang berichtje...

 

Van woensdag 10 tot zondag 14 oktober ben ik naar het regenwoud gegaan. Woensdag verbleven we met alle uitwisselingstudenten in Quito . Het was heel vreemd om terug nederlands te praten met de Belgische uitwisselingsstudenten, in het begin lukte het zelf ni goe. We zijn met z'n allen naar een pub gegaan en ik heb daar eindelijk m'n eerste ecuadoriaanse pintje gedronken. Maar voor zover het nog niet geweten was: het belgisch bier is veel beter! Hoewel alle ecuadorianen beweren dat zij het beste bier, de beste chocolade en de beste garnalen (?) hebben!  Daarna zijn we naar een feesje gegaan waar ik me super geamuseerd heb. Om 12 uur moesten we al wel terug in het hotel zijn, maar zoals het goede Belgen en Amerikanen behoort zijn we nog heel lang opgebleven.

Na een  korte nacht zijn we naar het regenwoud vetrokken. Ik voelde mij kotsmisselijk in die bus want de wegen in het regenwoud zijn niet bepaald schitterend te noemen. De bus stopte aan een rivier en de "trip" werd verder gezet met een soort kano's. Die kano's brachten ons naar het hotel. Het hotel  was zalig: groot zwembad, uitzicht over het regenwoud, een papegaai die voor genoeg attractie zorgde, heerlijk eten, een hangmat in de kamer,...In de namiddag zijn we gaan zwemmen.

Vrijdag zijn we voor het ontbijt met een paar man gaan zwemmen. Na het ontbijt zijn we met de kano's naar het regenwoud gegaan. Daarna zijn we met de kano's naar amaZOOnico, een opvangcentrum voor gewonden dieren die in het regenwoud leven, gegaan. Er slingerde apen door de bomen, er kropen schildpadden rond,...Er waren ook kooien met papegaaien in, een soort reuze bever,... Na het bezoek aan amaZOOnico zijn we gaan wandelen in het regenwoud. Een gids heft ons uitgelegd hoe sommige planten gebruikt worden voor te koken, medicatie, ...Na de wandeling zijn we in de rivier gaan zwemmen en zijn we op rubberen banden terug gekeerd naar het hotel. We zijn gestopt aan een rots waar je op kan klimmen om dan in het water te springen.    In de namiddag zijn we naar een quichua familie geweest. In het huis heft die vrouw ons getoond hoe chicha ( een typisch drankje) wordt gemaakt . We hebben mogen proberen om op een dier te schieten, uiteraard geen echt dier. Om te jagen gebruiken ze hier een lange, smalle buis. In die buis steken ze scherpe stokjes, ze richten die buis op het dier en blazen erdoor zodat het "stokje" het dier raakt. We zijn nog twee andere quichua families gaan bezoeken. Het ene gezin heft ons getoond hoe ze potjes en vazen maken. De andere familie maakte verschillende dieren uit hout. ‘S avonds hebben we de hele tijd gezwommen.

Zaterdag zijn we gaan wandelen in het regenwoud. Ik voelde mij op en top  dagtripper: regenbotten aan, wandelstok in de hand, en iets klei, modderachtig op m'n gezicht. De gids hield iets kleiachtig van de bodem van de rivier en begon dit op zijn gezicht te smeren en jolijn wou da ook. Ik heb tijdens die wandeling mieren gegeten. De gids ging met een stok langs bladeren waarop die mieren zaten. En daarna moestend ge mieren af die stok "likken".  We zijn met vlotten teruggekeerd naar het hotel.

In de namiddag zijn we naar een vlinderhuis gegaan. ‘S avonds gingen we naar een discotheek. Er was geen volk, slechte muziek,... We zijn terug naar het hotel gegaan en hebben er tot laat in de nacht gezwommen.

Ik haatte het dat we de volgende dag moesten vertrekken. Die reis was echt geweldig  en na de reis viel ik in een heel diep zwart gat. Ik wou van familie, stad en school veranderen maar zwarte gaten kom je te boven door andere leuke dingens te doen en die leuke dingens volgde vlug:

 

 

21 oktober was het madrinaverkiezing op de school van men gastzus Alexandra. Alex was de madrina (= meter) van haar klas. Die madrinaverkiezing is gewoon een schoonheidswedstrijd. De madrinas moesten paraderen voor een jury en die jury koos dan de madrina  van de school. Ik was normaal de madrina van mijn klas maar ik ben heel opgelucht dat ik tijdens de madrinaverkiezing van onze school als dagtripper verkleed in het regenwoud zat.

 

Toen ik 22 oktober op school aankwam wist ik niet wat ik zeg. Heel de school hing vol met posters, elke klas is campagne aan het voeren om in de leerlingenregering te graken. Tijdens de speeltijd waren de mensen van m'n klas met vlaggen aan het zwaaien, liedjes aan het zingen, "Vota socials" aan het roepen,... Da was goe zot! Woensdag 24 oktober hadden we geen les en werd er volop campagne gevoerd. Op de speelplaats stonder er 4 podia's voor de 4 verschillende richtingen. Op die podias stonder er djs te draaien, er waren muziekgroepjes aan het spelen,... De volgende dag moesten we gaan stemmen voor de leerlingenregering. Qua "officieelheid" ging het er wel over: we moesten onze leerlingenpas afgeven en daarna moesten we onze stem uitbrengen in een stemhokje.

 

Vrijdag 26 oktober was het een "halloweenfeesje" op de universiteit ( zie foto's blog). De studenten van de universiteit hadden elke klas versierd en in elke klas waren er activiteiten te doen. Om 4 uur kwamen de kinderen van het weeshuis, ik begeleide samen met een ecuadoriaanse een groepje kinderen. Die kinderen zijn geweldig; die beginnen  direct ne hele babbel tegen u , die pakken u vast,... Op een bepaald moment was die ecuadoriaanse verdwenen. Als ecuadorianen het niet meer tof vinden dan trappen die het zonder boe of ba af... stond ik daar alleen, gebrekkig spaans sprekend voor een groep kinderen. Maar soit het was een super toffe namiddag! ‘S avonds heb ik meegholpen in een spookhuis.

 

Van 2 tot 5 november ben ik nog eens naar die familie in de oriente gegaan. 2 November ben ik naar een concert van een of andere ecuadoriaanse zanger gegaan. De volgende dag ben ik met mijn nonkel en neef naar een motorcross ( lees: kleine kindjes die op crossfietskes aan het crosse ware) gaan zien, we zijn in een rivier gaan zwemmen en ‘s avonds zijn we naar de verkiezing van de reina(=koniging)  van de provincie Pastaza gegaan. Na de verkiezing kwam er een salsabandje optreden, men neef heeft een poging gedaan om mij salsa te leren , een mislukte poging weliswaar!  We zijn naar een discotheek geweest (nog maar men 2e feesje op ecuadoiraanse bodem). In die discotheek was het super lache: ne rijke nonkel uit Spanje die trakteerde aan de lopende band, goeie muziek, er kwam een groepje  optreden,... Zondag zijn we naar een marktje gegaan om levende kippen te gaan kopen. Ik en men tante moesten in de laadbak van de auto gaan zitten om die kippen vast te houden, een droomjobke! Die kippen werden geslacht voor het middageten, ik kon da ni aanzien! En wat vond ik later in men soep... een kippekop en een kippeppoot, heerlijk(???). Maandag zijn we terug gekeerd met de auto van Papitto ( men grootvader). Die zijn auto is zalig: een jeep met een laadbak aan en die laadbak is ingericht met bakjes. Wij hadden een matras in de laadbak gelegd, de deuren van de laadbak open en zo zijn we al liggend terug gereden naar Riobamba!

 

9 november was het op school de uitreiking van de beste studenten, da was zeer belachelijk! Over naar iets anders dus: BELGISCHE CHOCOLADE IN ECUADOR! Ik heb hier in een supermarkt belgische zeevruchten gevonden! Ik werd helemaal zot toen ik dat pak zag. Het waren wel zeevruchten met een vieze aardbeiensmaak,maar dat deerde mij op da moment niet. Maar het bleef bij dat ene pak, want nu is er geen belgische chocolade meer te bespeuren in de supermarkten hier. Die dag ben ik ook nog naar een dansfestival gaan kijken.  Verschillende dansgroepen dansten typische dansen van Ecuador.

 

Het weekend van 10 en 11 november waren het feesten in Riobamba. In de straten waren er dansdefiles. Met alex ban ik naar Macaji, een soort van reuze manege, gegaan. In de arena daar waren cowboys strieren aan het vangen met lasso's.

 

De week van 12 tot 16 november hadden we examens. Ik moets maar 5 examens meedoen en die waren allemaal poepsimpel. Het niveau op school hier is echt laag. In die week kwam er ook bijna geen water meer uit de kraan, dus het toilet spoelde maar half door, je moest u heel vlug douchen of je had de kans dat je haar vol met shampoo zat en er geen druppel water meer uit de kraan kwam,...

 

 

 15 November zijn hier 2 aardschokken geweest. Ik voelde mij super vreemd in mijn hoofd, het licht begon te knipperen, de schilderijen en lusters in het huis begonnen te bewegen,... Ik moest van men gastma onder de deur gaan staan en men gatsma en alex begonnen luidop te bidden.. . ik besefte absoluut niet wat er gebeurde en na 5 min waren die aardschokken al voorbij. Op dit moment is er hier een vulkaan actief. In de straten ligt as van die vulkaan en sommige mensen lopen rond met een mondmasker op.

 

Maar genoeg geschreven voor vandaag!

 

Gran beso y hasta luego!

 

Jolijn

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

00:51 Gepost door jolijn in Algemeen | Permalink | Commentaren (14) |  Facebook |

06-11-07

Voor m'n zus die al heel lang op een berichtje zit te wachten... en voor de andere uiteraard ook!

 

Hier even een heel kort berichtje om te late weten dat alles hier goed gaat! Deze week zet ik een heel lang bericht op men blog met de dingens die ik afgelopen maand heb gedaan: ik ben naar het regenwooud geweest, ik heb een halloweenfeesje gehad me weeskindjes, ik heb meegholpe in een spookhuis, ik ben juist naar de oriente geweest,.... Het was zalig.

 Ik mis jullie allemaal en mijn volgende berichtje komt gauw!! Sorry dat het zo lang geleden is!

Dikke kussen!

22:50 Gepost door jolijn in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

08-10-07

Casa kerstmannen

Deze week sloeg het een beetje tegen: ik was ziek, had heimwee en werd een beetje zot van mijn gastfamilie...Mijn gastfamilie is niet veel thuis en die gaan vaak weg zonder iets te zeggen, dus dan zit ik daar alleen. Zo'n probleem zou dat niet zijn als ik zelf veel dingens mag gaan doen. Maar daar wringt het schoentje, want ik mag hier echt niet zo veel. Ik mag wel naar de fitness en naar het internetcafe gaan ( wat een heuse verantwoordelijkheden!). Ik wou bijvoorbeeld met nog veel uitwisselingstudenten naar een stadje in de buurt gaan, maar dat mocht ik niet. We gingen de verjaardag van een andere uitwisselingsstudente vieren, moets ik al om 8 uur thuis zijn. Voor de rest mag ik ook niet naar feesjes gaan en doet mijn zus hier kleren van mij aan zonder te vragen... Mijn familie viert ook blijkbaar geen kerstmis, zeer vreemd aangezien ze hier heel gelovig zijn. Maar de eerste kertsversiering heb ik hier al wel zien opduiken, tot mijn grote opluchting want kerstversiering dat veel te vroeg op het jaar opduikt doet me toch wel aan België denken. Maar in België ontstaat er eerder grote ergernis bij mij wannneer de casa kerstmannen weer massaal en vooral veel te vroeg aan de ramen verschijnen! Ik heb trouwens ook maar een week verlof met kerstmis en dat is de enigste week verlof voor een heel jaar.Maar het was deze week zeker niet allemaal negatief hoor, want ik heb me ook goed geamuseerd met andere uitwisselingsstudenten. In riobamba zijn we met 25 uitwisselingsstudenten, waaronder een super tof waals meisje, Fanny. Zaterdag ben ik met haar naar een marktje geweest waar ze super leuke kettingen, tassen, mutsen... hadden. Ik ben deze week ook nog is naar de fitness geweest, maar ik zit daar meer te babbelen dan te fitnessen.En ik kan pakjes ontvangen, ik heb al Belgische chocolade aangekregen die ik met heel veel plezier opgegeten heb.Dikke kus!

23:33 Gepost door jolijn in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |

02-10-07

wistjedatjes 2...

Wist je dat...

- Het eten hier steeds vreemder wordt
- Ze hier letterlijk alles van een dier eten: Koeietong, varkensvel, varkensoren, kippepoten,...
- Ze hier super veel bananen eten in alle mogelijke vormen: gekookt,  gebakken, in de oven en dat alles uiteraard gecombineerd met rijst

- Er hier een bepaalde soort kaas is, die ze overal in doen: in hun soep, omelet, chocomelk, tussen hun rijst (!),...

- Ze heel vaak met hun handen eten

- Het zondag verkiezingen waren

- Daarom heel het land voor 3 dagen geen alcohol mocht drinken

- Als je in de winkel een flesje drinken koopt, dan gieten ze de inhoud ervan over in een plastieke zakje, want die flesjes gebruiken ze opnieuw.

- De jongens van mijn klas tijdens de speeltijd gitaar zitten te spelen

- Ik een censo heb

- Dit wil zeggen dat ik vanaf nu legaal in Ecuador kan blijven voor een jaar

- Jullie mij tijdens dat jaar kunnen bereiken door op u telefoontoestel het nummer 0059385902990 in te toetsen

- Op school al enkele testen heb gedaan met als resultaten: 9/20, 5/20;...

- Ik tijdens realidad nacional een poging heb gedaan om de Belgische politiek uit te leggen

- Ik wel denk dat ze mij begrepen hebben, want mijn spaans wordt elke dag een beetje beter

- Mijn klas mij verkozen heeft tot madrina= peetmoeder

- ik geen flauw idee heb wat dat inhoudt

- het iets te maken heeft met de sportcompetities op school

- Op de dag van die sportcompetities ik met een kleed en een lint en hoge hakken,... naar het school zou moeten komen

- Ik precies heel blij ben dat ik die dag in het regenwoud zit

- Ik jullie nog steeds heel hard mis!

X Jolijn

01:28 Gepost door jolijn in Algemeen | Permalink | Commentaren (10) |  Facebook |

25-09-07

Dagtrippers van het eerste uur!

Donderdag had ik een dag verlof op school...tijd om de tripstok voor de eerste maal boven te halen.  Een draai aan de tripstok leverde als bestemming: Shell, een dorpje aan het regenwoud. Mijn tante woont daar, dus ik samen met mijn tante, nicht en neefje met de bus naar Shell.

De bus nemen is hier redelijk hillarisch. Er zijn hier bijvoorbeeld geen bushaltes, als er op straat een aantal mensen aan het wachten zijn dan zal daar waarschijnlijk de bus stoppen. Als je wilt afstappen moet je heel luid "gracias" roepen, voor vrouwen stopt de bus dan, voor mannen vertraagt de bus alleen. Er zijn hier ook geen bakjes waar je je buskaart kan instoppen. In plaats daarvan loopt er iemand rond met allemaal geld tussen zijn vingers en aan hem moet je betalen. Op de bussen zit ook altijd veel te veel volk en er zitten dus heel veel mensen op de grond en daartussen lopen er nog een paar mensen rond die ijsjes proberen te verkopen. Mijn gastmama vertelde mij dat er geregeld varkens mee op de bus zitten... m.a.w. de bus nemen is hier een hele belevenis.

Na een busreis van 4 uur, kwamen we aan in Shell. Mijn enthousiasme kreeg toch wel even een serieuze deuk toen ik het huis zag: schimmel op de muren, een vieze badkamer (ik kreeg hetzelfde gevoel bij het zien van de dixitoiletten op festivals),... Maar mijn enthousiasme was vlug terug toen ik zag hoe mooi Shell is: overal palmbomen, bananenbomen, lekker warm weer en super veel kikkers! En de volgende dag viel de schimmel en de vuile badkamer al niet meer op.

Ik ben daar elke dag in een rivier gaan zwemmen, echt super mooi. Het regenwoud heeft zijn naam zeker niet gestolen, want het regende er enorm veel! Maar zelfs als het aan het gieten was, bleven we  zwemmen.

Zondag ben ik naar een evangelische kerk gegaan...een hele belevenis. Ik kwam binnen in de kerk en ik wist niet goed wat ik zag: er stond een gitaar, drumstel,... Al die mensen begonnen te klappen en liedjes te zingen als " jésus es mi señor". En toen vroeg de zanger of er nieuwe mensen in de kerk waren. Hop mijn tante springt daar direct recht en begint mij voor te stellen en dan kijken alle mensen naar u en beginnen ze te wuiven. Ik wist niet goed waar ik kruipen moest.

Zondag is ook mijn gastfamilie naar Shell gekomen en zijn we met z'n allen gaan zwemmen. Na het zwemmen heb ik super veel taart gegeten, want het was de verjaardag van mijn neefje.

Op de terugweg naar huis hadden we autopech, best wel grellig want we stonden in een dorp dat nog geen dorp genoemd kan worden ( Brakel is daar heel groot tegen!).

Oke maar ik ben hier zot aan het worden in het internetcafé...ik zit hier al veel te lang, ik word hier zot van de muziek en ik heb dringend nood aan frisse lucht!

Dus tot de volgende!!

X Jolijn

00:05 Gepost door jolijn in Algemeen | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook |